Szanowny Panie Ministrze! Ustawa z dnia 22 sierpnia 1997 r. o pracowniczych programach emerytalnych
Szanowny Panie Ministrze! Ustawa z dnia 22 sierpnia 1997 r. o pracowniczych programach emerytalnych (tekst jednolity: DzU z 2001 r. nr 60, poz. 623, ze zm.) reguluje zasady tworzenia i działania pracowniczych programów emerytalnych, warunki, jakie powinny spełniać podmioty uczestniczące w realizowaniu tych programów, oraz zasady zawierania składających się na nie umów. W myśl art. 3 ust. 1 ww. ustawy pracowniczy program emerytalny stanowią zakładowe umowy emerytalne, pracownicze umowy emerytalne oraz z zastrzeżeniem ust. 2 umowy z zakładami albo towarzystwami ubezpieczeń, umowy z funduszami inwestycyjnymi bądź statuty pracowniczych funduszy emerytalnych, a także z zastrzeżeniem art. 9 ust. 1 umowy o wspólnym międzyzakładowym programie emerytalnym, które określają warunki gromadzenia środków ze składek przeznaczonych na wypłaty w wieku emerytalnym lub w przypadku uzyskania uprawnień do świadczeń rentowych z tytułu niezdolności do pracy, spełniające kryteria ustalone w ustawie.
Pracownicze programy emerytalne w myśl przepisów ww. ustawy mogą być prowadzone według wyboru pracodawców, w następujących formach: pracowniczego funduszu emerytalnego, umowy o wnoszenie przez pracodawcę składek pracowników do funduszu inwestycyjnego, umowy grupowego inwestycyjnego ubezpieczenia na życie pracowników z towarzystwem ubezpieczeń, na podstawie której pracownicy staną się jego członkami. Tworzenie pracowniczych towarzystw i funduszy emerytalnych, ustalanie treści ich statutów oraz rejestracja odbywa się według przepisów ustawy z dnia 28 sierpnia 1997 r. o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych (DzU nr 139, poz. 934, ze zm.).
Obecnie w Polsce funkcjonuje 170 pracowniczych programów emerytalnych, z których korzysta ok. 80 tys. pracowników, czyli ok. 1% wszystkich zatrudnionych. W momencie wprowadzania w życie PPE rząd premiera Jerzego Buzka i specjaliści zakładali, że w ciągu 3-4 lat pracownicze programy emerytalne obejmą 4 mln osób. Obecnie Polska Izba Ubezpieczeń w swoim projekcie, który trafił do ministerstw: Pracy i Polityki Społecznej oraz Finansów, dotyczącym pracowniczych programów emerytalnych zawiera wiele nowych rozwiązań i propozycji, w tym odejście od rejestracji programów na rzecz zgłoszenia PPE, uelastycznienie zasad ich prowadzenia czy ograniczenie wymaganej dokumentacji.
W związku z powyższym mam pytania do pana ministra:
1. Czy pan minister podziela propozycje Polskiej Izby Ubezpieczeń, mówiące m.in. o tym, że w razie pogorszenia się sytuacji finansowej zakładu pracodawca mógłby obniżyć wysokość składki podstawowej, biorąc pod uwagę to, iż obecnie obowiązujące przepisy nie określają jednoznacznie, w jaki sposób jest to możliwe?
2. Czy pan minister nie uważa, iż konieczne staje się zlikwidowanie kary pieniężnej dla zakładu pracy za określone w ww. ustawie nieprawidłowości w prowadzeniu programu, gdyż wymierzanie jej jest sprzeczne z zasadą dobrowolnego tworzenia przez pracodawcę zabezpieczenia emerytalnego dla pracowników?
3. Czy pan minister podejmie kroki zmierzające do wprowadzenia innych możliwych rozwiązań w ww. kwestii, które skuteczniej rozpowszechnią PPE i zwiększą liczbę pracodawców przystępujących do tego programu?
Z poważaniem
Poseł Renata Szynalska
Kalisz, dnia 15 lipca 2002 r.