Szanowny Panie Marszałku! Na podstawie art. 117 regulaminu Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej składam interpelację w
Szanowny Panie Marszałku! Na podstawie art. 117 regulaminu Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej składam interpelację w sprawie dróg krajowych w węźle warszawskim.
Z przykrością informuję, że odpowiedź z 29 czerwca 2000 r. (GDDKiA/BS/47/2) na moją przedmiotową interpelację uważam za niewystarczającą.
Minister infrastruktury nie udzielił odpowiedzi na zasadnicze pytanie w sprawie niezgodności z konstytucją regulacji prawnych dotyczących rezerwacji terenów na pasy drogowe - dokonywanych bezterminowo i bez odszkodowań. Brak tej odpowiedzi należy ocenić jako szczególnie naganny, gdyż dotyczy problemu podnoszonego przez licznych obywateli i samorządy. Zainteresowani słusznie zwracają uwagę na znaczące utrudnienia i ograniczenia praw właścicielskich - nierekompensowanych mimo ich długotrwałości oraz mimo obserwowanej powolności i chaotyczności realizacji inwestycji drogowych.
Proszę o udzielenie wyczerpujących wyjaśnień w powyższej kwestii.
Także informacje ˝techniczne˝ zawarte w odpowiedzi nie wyjaśniają kwestii zasadniczych dla ukształtowania warszawskiego węzła drogowego, co wskazuje, iż stan niepewności odnośnie do rezerwacji terenów będzie w dalszym ciągu boleśnie odczuwalny przez mieszkańców i samorządy Warszawy i okolic.
1. Czy decyzja o doprowadzeniu autostrady A2 od zachodu do węzła Konotopa i powiązaniu jej z układem wewnątrzmiejskim drogami niższych klas oznacza, że nie będzie kontynuowany przebieg autostrady w kierunku wschodnim przez teren Warszawy?
2. Jaka ma być docelowo funkcja autostrady w powiązaniu z układem obejść Warszawy i układem wewnątrzmiejskim - zakładając, że autostrada będzie przebiegać przez teren Warszawy?
3. Które ze wspomnianych przez ministra infrastruktury licznych studiów i koncepcji rozwoju węzła drogowego, uzależnionych od akceptacji społecznej i możliwości finansowych budżetu państwa i miasta, będą rzeczywiście realizowane?
Proszę o wyczerpujące odpowiedzi na powyższe trzy pytania.
Stwierdzenie ministra infrastruktury, że układ obejść Warszawy powinien być kształtowany w ˝następnej kolejności˝ - po układzie wewnątrzmiejskim - wydaje się pozostawać w sprzeczności z ustawowym obowiązkiem kształtowania kierunków rozwoju sieci drogowej nałożonym na ministra właściwego do spraw transportu oraz będzie skutkować utrudnieniami w rozwoju miasta.
W związku z powyższym należy uznać za błędną decyzję kierownictwa resortu infrastruktury o ostatecznym poniechaniu w końcu 2001 r. procedury zamówienia opracowania pt. ˝Koncepcja przekształcenia warszawskiego węzła dróg krajowych ze szczególnym uwzględnieniem dróg ekspresowych i autostrady A2˝, które miało być wykonane w tymże 2001 r. Obecne wyjaśnienie, iż przyczyną tego były planowane przekształcenia organizacyjne w resorcie, nie może być zaakceptowane. Nie można też przyjąć informacji, że resortowe Biuro Studiów Sieci Drogowej nie wykonuje żadnego studium koncepcyjnego odnośnie do docelowego ukształtowania warszawskiego węzła, tym bardziej że wykonanie prac w tym zakresie zostało przewidziane w początku roku 2002 z terminem na koniec marca br. - w wyniku pisemnych uzgodnień GDDP z departamentami Ministerstwa Infrastruktury. Natomiast studium węzła transportowego (tzw. wstępne pre-feasibility study), finansowane przez UE, nie jest ukierunkowane na problematykę drogową i nie dostarczy oczekiwanego materiału planistycznego dla drogowców. Należy przyjąć, że to studium to tylko pretekst do odkładania trudnych decyzji dotyczących autostrady i sieci dróg krajowych w rejonie Warszawy.
Proszę o szczegółową informację odnośnie do przebiegu w 2001 r. przetargu na wykonanie opracowania pt. ˝Koncepcja przekształcenia warszawskiego węzła dróg krajowych ze szczególnym uwzględnieniem dróg ekspresowych i autostrady A2˝.
Należy zauważyć, iż skutkiem braku spójnej, długofalowej koncepcji rozwoju warszawskiego węzła jest także brak uzgodnionych wystąpień władz miasta i resortu infrastruktury o środki pomocowe UE na cele strategicznych inwestycji drogowych na terenie Warszawy, wpisujących się w układ dróg krajowych.
Proszę o przedstawienie konkretnych zamierzeń resortu w sprawie wykorzystania funduszy pomocowych UE na cele inwestycji drogowych w Warszawie.
Reasumując powyższe, należy stwierdzić, że minister infrastruktury nie posiada docelowej koncepcji ukształtowania sieci drogowej w rejonie Warszawy, a w efekcie nie są także wykorzystywane możliwości uzyskania środków pomocowych UE. Bieżące i długofalowe skutki tego ponoszą mieszkańcy Warszawy i okolic.
Z poważaniem
Poseł Paweł Poncyljusz
Warszawa, dnia 24 lipca 2002 r.