Szanowny Panie Ministrze! Chciałabym przedstawić trzy wnioski wymagające podjęcia działań legislacyjnych i prosić o
Szanowny Panie Ministrze! Chciałabym przedstawić trzy wnioski wymagające podjęcia działań legislacyjnych i prosić o ustosunkowanie się do nich:
1. Sprawy o wykroczenia rozpoznawane są w I instancji przez wydziały grodzkie sądów rejonowych. Odwołanie od orzeczeń w tych sprawach rozpatrują wydziały odwoławcze sądu okręgowego. Taka konstrukcja przepisów prawnych z pewnością nie sprzyja szybkości postępowania, a wręcz powoduje narastanie zaległości zarówno w wydziałach grodzkich, jak i w wydziałach odwoławczych sądów okręgowych. Wychodząc naprzeciw oczekiwaniom społecznym celowym byłoby, aby odwołania od tych orzeczeń rozpatrywały sądy rejonowe, odpowiednio wydziały cywilne lub karne, jako sądy II instancji.
2. W sprawach z zakresu prawa pracy pracownik dochodzący roszczeń oraz ubezpieczony nie mają obowiązku uiszczenia opłat sądowych. Również wydatki związane z czynnościami podejmowanymi przez sąd w toku postępowania w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych ponosi w całości skarb państwa. Organy rentowe są bowiem jednostkami korzystającymi z ustawowego zwolnienia od opłat sądowych na podstawie art. 8 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych. Tak więc całość wydatków związanych z postępowaniem w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych, w tym należności świadków i biegłych, ponoszą sądy. Podkreślić należy przy tym fakt, iż należności biegłych to sumy znaczne, w dużym stopniu obciążające budżet sądów. Takie realia, w połączeniu ze złą kondycją finansową sądownictwa, przemawiają za potrzebą zmian powyższych przepisów w kierunku obciążania organu rentowego choćby kosztami sądowymi np. za opinie biegłych.
3. Na uwagę zasługuje także propozycja zmiany przepisów w zakresie odwołań od orzeczeń lekarskich wydawanych przez ZUS. Obecnie przysługuje stronie odwołanie od orzeczeń ZUS wprost do sądu okręgowego. Zasadne byłoby wprowadzenie ogniwa pośredniego między orzecznikami ZUS a sądem okręgowym w postaci Komisji Lekarskiej II instancji. Takie rozwiązanie z pewnością usprawniłoby pracę wydziałów ubezpieczeń społecznych, które w sposób nadmierny obciążone są tego rodzaju sprawami.
Czy pan minister podejmie działania w tej sprawie?
Z wyrazami szacunku
Poseł Barbara Hyla-Makowska
Bydgoszcz, dnia 30 maja 2003 r.